Powered by Bravenet Bravenet Blog

Aleksandra

journal photo

Subscribe to Journal

Tag Board

Aleksandra: Hello Garf. OK if your site is in Esperanto... :)
Garf: hello..care to exchange link?
电话录音卡: なんとしてでも、地球を死の惑星にはしたくない。未来に向かって、地球上のすべての生物との共存をめざし、むしろこれからが、人類のほんとうの“あけぼの”なのかもしれないとも思うのです
电话录音卡: In the hours of distress and miser,the eyes of every mortal man turn to friendship;in the hour of gladness and conviviality ,what is our want?It is friendship.When the heart overflows with gratitude,or with any other sweet and sarced sentiment,what is the world to which it would give utterance?a friend.
Aleksandra: Dziekuje! Pozdrawiam wszystkich z Oazy Wrazliwych Serc!
Oaza Wrażliwych Serc: Świetny dziennik. Pozdrowienia dla wszystkich Polaków rozrzuconych po całym świecie! A big kiss from Poland!!!Best regards for You and Marco:)!
WISHLAMP: U R invited 2 my website. Please sign my "Guest Map" and join the fun!
Aleksandra: Thanx Marco, and a big hug from Poland
marco: hello aleksandra! a big kiss from spain
Aleksandra: Hello, OINK, thanks for your visit! Have a nice day! :-)
OINK: Hello Just stopping by you...come see me! Have a wonderful weekend!
Aleksandra: Saluton, Mike! :))
Mike: Elo ... :))
Please type the letters you see

10-10-2008

3:03 PM (2 days, 16h, 47min ago)

Kien rigardi?

Onidire vera amo estas ne kiam oni rigardas sin reciproke, sed kiam oni rigardas kune en la saman direkton. Ghenerale mi opinias, ke tio estas tre sagha diro. Kaj tamen shajnas al mi, ke problemo de multaj bonaj, longjaraj geedzaj paroj estas ghuste tio, ke ili tro sekvas tiun principon. Kaj se oni tro malofte rigardas unu la alian oni povas ne rimarki,  ke la alia jam rigardas en tute alian direkton...
0 Komento(j) / Aldonu komenton

25-9-2008

6:15 AM (18 days, 1h, 35min ago)

Abono nun ebligita!

Miaj ne tre multaj, sed tre karaj Legantoj!   Se vi iritighas pri tio, ke vi plurfoje venis chi tien kaj trovis nenion novan, bonvolu simple aboni la Noktolibron. Tiam vi ricevos e-poshtan sciigon, chiufoje kiam mi metos novajn enskribojn.

Bedaurinde chio en tiu chi procedo estas en la angla, uuu...  . Pardonon!  Sed chio, kion vi devas fari estas enskribi vian e-poshtan adreson en la fenestron de "Subscribe to Journal" dekstre, sub la foto. Sekve vi ricevos e-poshton titolitan: Bravenet Journal Subscription, malfermu ghin kaj alklaku la ligon nomitan: this link.  Chio! 

Koran antaudankon pro via aligho!

 

0 Komento(j) / Aldonu komenton

24-9-2008

10:48 PM (18 days, 9h, 3min ago)

Pooonjo, Ponjo...

  • Humoro:
  • Vetero:

En la plenstrechitan terminaron de la vizito de Ken en Japanio preskau perforte ni enpushis spektadon de kino. Li ja ricevis donace biletojn por la nova animacio de Miyazaki, ni ne povis maltrafi tian shancon!  Ne nur kiel profesiulo rilata al japanaj animacioj, sed ankau private mi estas delonge entuziasma spektanto de verkoj de maestro Miyazaki. Mi vershajne rigardis chiujn ghis nun.

La filmo komencighis bonege, tuje aperis la belegaj, spirhaltigaj bildoj pri kiuj la animacioj de Miyazaki famas. Belegaj koloroj, mirinda iluzio de brilo, charma, nerezistebla mondo. Baldau aperis ankau charmaj herooj kaj la tuto shajnis iri en tre interesa direkto. Aperis diversaj enigmoj kaj donis emociigan antaughojon pri la klarigho de ili. Sed nur tio...
Post la fino de filmo mi estis surprizita. Ghi finighis kiel simpla fabelo, nenio estis klarigita, nenio evoluis.  Estis charma, sed nur tio. Unudimensia, sen mesaghoj. Por plenkreskuloj tro simpla, por infanoj tro malklara. Almenau tia estis nia impreso...

Bedaurinde lau mia opinio la plej bonaj filmoj de Miyazaki estis tiuj faritaj antaulonge. Totoro, Naushka, Laputa, Kuriero de sorchistino,  Porko - estis bonegaj. La postaj ofte ripetas la bonajn ideojn de la antauaj, sed la historio iras en iun strangan direkton. Kvazau la maestro jam ne tre zorgas pri la rakonto, koncentrighante pri la unuopaj scenoj (kiuj daure restas bonegaj!). 

 Nu, mi ne estas profesia kritikisto de filmoj. Ne estu influita de mia opinio, sed mem iru rigardi Ponjon. Chiuokaze ghi certe ne estos perdita tempo!

0 Komento(j) / Aldonu komenton

18-9-2008

8:30 PM (24 days, 11h, 20min ago)

Sketejo

  • Humoro:
  • Vetero: En sketejo Ekstere

Kion Alek faras somere?  Sketas.   Jes, mi iris al sketejo por la unua fojo de longa tempo.
En Pollando kutime al sketejoj venas familioj kun infanoj au gejunuloj, la nivelo estas diversa, sed ja amatoroj. Plej lertaj ofte montrighas maljunuloj - char tiuj mallertaj simple ne venas. En tia medio meznivela sketanto, kiel mi, sentas komforte, kaj sufiche memfide.  Profesiuloj, spotristoj kaj anoj de sportaj kluboj ne ekzercas en la tempo destinita por ordinaraj vizitantoj.
Tamen en Japanio, precipe ke semajntage posttagmeze, al sketejo venas chefe tiuj, kiuj iel estas koncernaj al tiu sporto. Chefe infanoj lernantaj figursketadon. Fakte tio estas mirinda spektaklo!  Malgrandaj knabinoj en diverskoloraj jupoj faras tiajn komplikajn turnighojn kaj saltojn, kiujn oni kutime povas observi nur en televido, dum figursketaj eventoj. Mi pasigis plejparton da tempo en la ripozejo (precipe, ke estis malvarme!) farante filmetojn! Jen iom da eltranchajhoj de tiuj filmetoj (kvankam eltranchajhoj tute ne povas montri tion, kion la filmetoj montras).

0 Komento(j) / Aldonu komenton

05-9-2008

4:02 AM (38 days, 3h, 49min ago)

Knabino en mi ;)

Ofte okazas, ke mi vekighas kaj sentas kiel junulino!  Tiam mi volas, ke la aspekto respegulu mian senton kaj mi vestighas knabinece. Kaj mi rigardas al la spegulo esperante trovi tie junulinon, sed mi trovas tie mezaghulinon kiu vestighis knabinece...

2 Komento(j) / Aldonu komenton

05-9-2008

3:47 AM (38 days, 4h, 3min ago)

Liberigita! :)

  • Humoro:
  • Vetero:

Portempe "liberigita" mi ghuas mian vivon chi tie kaj "felichumas"!
Seriozaj taskoj kaj problemoj daure atendas. Sed mi nun devas kolekti multe da pozitiva energio, char mi bezonos ghin multe baldau.

 

0 Komento(j) / Aldonu komenton

19-8-2008

5:22 AM (55 days, 2h, 29min ago)

Ordinara kontrau neordinara

Rezulte de kelkaj decidoj, kiujn mi faris ekde frua juneco mia vivo forighis de tio, kion oni povus nomi "Ordinara Vivo".  Eklerno de esperanto estis eble la unua pasho tiudirekte, ankorau malgranda, sed ghuste ghi poste rezultis la aliajn. Mi neniel bedauras tion. Male, mi pensas, ke "Ordinara Vivo" ne estus tauga al mia karaktero.
Kaj tamen unu el la ecoj de "Neordinara Vivo" estas la neceso individue solvi problemojn. Kion tio signifas?  Nu, ankau en "Ordinara Vivo" estas problemoj, kaj iuj estas neantauvideblaj. Tamen estas multe da modeloj chirkaue por sekvi. Jen televido malfunkciighis. Mi demandos amikinon, kion shi faris kiam io tia okazis che shi. Jen oni enshtelighis al mia somera dometo. Mi demandos la onklon, kion li faris, kiam oni prishtelis lian dometon. Jen la infano malsanighis. Mi demandos mian patrinon, kion fari. Ktp, ktp. Kompreneble ankau en "Ordinara Vivo" okazas foje eksterordinaraj problemoj, sed ne tiom ofte!
Se ni estas internacia paro kaj la gepatroj loghas en du tre malproksimaj mondpartoj, kaj se aldone ni ambau estas unusolaj infanoj, la problemo, kiu povas okazi estas antauvidebla. Sed se la diferenco de la agho de gepatroj estas granda, oni povas esperi, ke la problemo ne okazos samtempe. Kaj tamen se okazas?  Kaj aldone estas prizorgendaj bestoj kaj che ni, kaj che la gepatroj kaj che la bogepatroj? Kaj se aldone estas malfacile prosperanta firmao? Kaj se aldone estas diversaj pluraj komplikajhoj?...

Ekde iom da tempo mi rimarkis, ke miaj nunaj problemoj ne havas bonan solvon. Do mi nur akrobate dancas sur la shnuro provante prokrasti laueble la momenton de la falo. Mi sentas, ke mi ne havas sufiche da sagho por mem direkti mian vivon, nek modelon, kiun mi povus sekvi, tial mi atendas, kiamaniere la vivo mem direktos min. Tamen shajnas, ke nur aperas pli kaj pli da aldonaj komplikajhoj.
Nu, mi mem elektis tian vivon. Kaj mi mem pli kaj pli aldonadis al ghi eksterordinarajhojn, daure serchante felichon. Kaj mi pensas, ke mi iel sukcesis trovi ghin, tamen ghi estas delikata konstruo, tiel plena de diversaj, ofte netaugaj unu al alia elementoj, ke estas entute mirinde kiel ghi ankorau staras.

0 Komento(j) / Aldonu komenton

12-8-2008

12:35 PM (61 days, 19h, 15min ago)

Pripensoj surbaze de olimpikaj ludoj

  • Humoro:
Mi sekvas olimpikajn ludojn en Pekino. Kutime tute indiferenta pri sporto, chifoje mi ja ekhavis iom da intereso - ne tiom pri la konkurencoj mem, kiom pri la chirkauanta ilin etoso. Mi observas olimpiadon en Pekino el du flankoj, perrete el la pola kaj pertelevide el la japana. Kaj denove, vole nevole aperas komparo...
Se vi jam enuas pri miaj japan-polaj komparoj ne legu plu. Nenion novan vi trovos. Mi simple denove miras pri la kontrastoj.  Mallonge dirite, japanaj sportistoj venkas, komentistoj laudas ilin, popolanoj sendas subtenajn leterojn. Kaj ankau iuj japanaj sportistoj malvenkas, kaj ili pardonpetas, komentistoj esprimas sian bedauron kaj popolanoj skribas leterojn, ke "ne tiom gravas venki, kiom partopreni". Dume polaj sportistoj plejparte ghisnun malvenkas, sed ili neniam pardonpetas.  Ili koleras, ke ilia vestajho estis tro malkomforta, ke la trejnisto malbone gvidis ilin, la jughisto maljuste jughis, la vetero estis malbona kaj la spektantaro malfavora ktp, ktp. Neniam ili mem estas kulpaj!  La komentistoj en interretaj hejmpaghoj kritikas kaj la sportistojn, "ke ili montris hontindan nivelon", kaj la televidajn komentistojn, priridante ties erarojn, kaj la organizantojn de olimpikoj ktp. Kaj la popolanoj skribas sur interreto malicajn komentojn akuzante kaj primokante chiujn ajn. Nia pola infereto esprimighas chiam ajn, ech en la kazo de io tia, kiel simpla sporta amuzo -olimpikaj ludoj.
1 Komento(j) / Aldonu komenton

11-8-2008

3:50 AM (63 days, 4h, 1min ago)

Kio shanghighis pri rusa flugkompanio

  • Humoro:
  • Vetero:
Antau kelkaj tagoj por la (vershajne) unua fojo depost disfalo de Sovetio mi flugis per Aeroflot. Mi audis, ke rusaj aerolinioj multe shanghighis kaj la servo jam ne multe malsimilas de tiu che okcidentaj flugkompanioj do mi estis plena de antauespero. Mi ankau antaughojis vidi, kiel shanghighis la rusoj mem - almenau tiom, kiom eblas observi dum tranzita vojagho.
Kial?  Unue, char mia sinteno al Rusio estas plena de persona simpatio, kaj pro mia patrinflanka deveno kaj pro mia admiro al rusa literaturo kaj kulturo, kaj  ankau pro tio, ke mi ja studis la rusan en universitato.  Due pro tio, ke antaue mi bedaurinde havis plej malbonajn spertojn pri Aeroflot, miaj valizoj estis perforte malfermataj kaj prishtelataj preskau chiufoje, servo en Moskvo estis nekredeble acha kaj manghajho en aviadiloj kauzis stomakdolorojn...
Nu, mi flugis. Kaj mi konstatas kun kordoloro, ke ne multe shanghighis... Oficistoj che la flughaveno traktas pasagherojn kiel ghenajn insektojn. Ili kutime tute ne parolas al ni, kaj alparolitaj aspektas ghenataj kaj malvolontaj. Neniu zorgas pri nia tempo. Ni estis atendigitaj duonhoron nur pro tio, ke neniu volis malfermi al ni pordon. En vendejoj - simile. Plejparto da vendistinoj aspektas, kvazau ili preferus ke neniu gasto venu. Mi kutime tre plendas chi tie pri servoj en Pollando, sed nun mi devas konstati, ke por chio malbona oni povas trovi ion pli malbonan...
Jam forlasante la Moskvan flughavenon mi estis plena de malgajaj pensoj. Sed en aviadilo mi ech pli malghojighis... Proksime de mi estis grupo da ne maljunaj rusoj kun infanoj. Mi iom maltrankvilighis, ke infanoj estos bruaj, sed ili montrighis tre silentaj. Anstataue la gepatroj ebriighis kaj komencis laute interparoli, precipe du patrinoj. Kiam la stevardino atentigis ilin, ke aliaj pasagheroj deziras dormi, unu komencis tre agresive kvereli dirante, ke shi ja konas siajn rajtojn, shi rajtas esti brua ghis la 11a vespere kaj ja en Rusio ankorau ne estas la 11a ktp. Shi estis tre lukse, richmontre vestita (same aliaj virinoj en la grupo) kaj kun granda memfido diskutis kun siaj kunveturantoj pri la supereco de la rusa kulturo... Dume mi enkore ploris - kio okazis kun tiu ja admirinda rusa kulturo?!  Nu, kompreneble ili ne estas la tipaj reprezentantoj de la popolo, ili estas la novricha, ne tre bonedukita tavolo nomata "novaj rusoj".  Sed ghuste ili ja veturas eksterlanden, ili ja reprezentas la landon al aliaj (en la nuna kazo, al japanoj)!
Kaj mia amareco atingis sian pinton, kiam mi konstatis, ke mia valizo estis denove perforte malfermita kaj prishtelita!  Dum almenau dudeko da jaroj Aeroflot permesas al siaj dungitoj prishteli siajn pasagherojn, kaj ghisnun neniu klopodas chesigi tion!  Ech en la nuna tempo, kiam jam ne estas socialismo kaj kiam Aeroflot devus klopodi por elteni la internacian konkurencon!
2 Komento(j) / Aldonu komenton

06-8-2008

3:50 AM (68 days, 4h, 1min ago)

Tempo mankas

Amiko Joel Brozovsky gastis che mi. Mi vere ghojis vidi lin!  Domaghe, ke tiom mallonge. Kaj domaghe, ke en tiom okupita tempo... Mi volus pli bone utiligi maloftan lastatempe tempon kun li!
Chifoje la tempo en Pollando sentighis tre mallonga. Pro tio, ke ghi estis vere okupita. Finfine mi ne sukcesis realigi kion mi intencis.  Mi komencas senti iom da manko de trankvila malrapida tempo, en kiu okazas nenio...
(en tiu mallonga enskribo la vorto "tempo" aperas sesfoje! )
1 Komento(j) / Aldonu komenton

10-7-2008

8:04 PM (94 days, 11h, 47min ago)

Vage tra la dimensioj

  • Humoro:

Tian titolon havis sciencfikcia esperanta libro, kiun mi iam legis, kaj kiu tre plachis al mi. Tiam mi tamen ankorau ne sciis, ke mi mem iam vagos tra la dimensioj...
Kiel fartas homo, kiu ene de kelkaj tagoj ektrovas sin en komplete diferencaj chirkonstancoj?  Kvazau subite transprenus la vivon de iu alia?  Kaj tamen bone scias, ke tio ankau estas ties vivo?
Chu ri bezonas foje kontroli spegulon por vidi, chu ri ankorau estas ri?...
Tamen ne estas tiel malfacile. Se vi iam havis kutimon legi kelkajn librojn samtempe, vi povas pli malpli imagi la senton. Oni reprenas la momente lasitan libron kaj kvankam dum la unuaj kelkaj momentoj oni bezonas reorientighi pri tio, kio okazas, tamen poste oni legas tiel, kvazau oni tute ne pauzus. Nur pensoj forvagas foje al la aliaj libroj malhelpante koncentrighon pri la nuna...

La vivo plu kuras, kuras. Ne estas tempo por enui. La notkajero por la proksima estonteco estas plenigita, feliche ankau pere de multaj ghojigaj aferoj. Mi bezonas nun zorgi la sanon, ghi estas tre grava en okupita tempo. Indus viziti kelkajn kuracistojn sed mankas tempo kaj precipe emo... nu, mi vidos. Kaj, jes, mi devas sufiche ripozi kaj pli saghe manghi, hai, hai.

2 Komento(j) / Aldonu komenton

18-6-2008

9:44 AM (116 days, 22h, 6min ago)

Tertremo

  • Humoro:
  • Vetero:

Antaunelonge okazis granda tertremo en Chinio, amaso da viktimoj estis. Antau ech pli mallonge okazis tertremo ankau en Japanio. La grandeco estis komparebla, sed la nombro de viktimoj nekompareble malpli granda. En tiaj kazoj oni povas vidi, kiel grava estas bona preparigho kontrau tertremo, konstruado de taugaj, bone sekurigitaj domoj, bona organizo kaj preventa eduko.

Mi spertis nur relative malgrandajn tertremojn, tamen sur la dua etagho de nia domo ili estas tre bone senteblaj. Antau iom da tempo tertremo vekis min nokte. Estis kelkaj sinsekve, unu el ili sufiche granda por ke mi timigita elkuru el la chambro. Ne surprizu, en la dormochambro estas ja amaso da grandaj mebloj. Tiu, kiu estas tuj apud la lito estas feliche bone fiksita, sed la aliaj ne...

Vere fortan tertremon mi spertis nur en la speciala chambro, kie oni precize imitis la tremon, kiu okazis en Kobe. Tio estis io, kion mi antaue tute ne imagis. La movoj estis tiom fortaj kaj subitaj, ke eblis fari tute nenion!  Nek forkuri, nek kapti ion - absolute timiga forto. Mi estis tre impresita pri tiu sperto.

Mi estis impresita, kaj tamen mi faras nenion. Mi vivas kun la naiva kredo, ke eble la tertremo ne okazos... Simile estas pri la aliaj "tertremoj" en mia vivo, kataklismoj, kiuj iam vershajne venos, kies forton mi iel povas imagi, sed al kiuj mi ne scias, kiel mi povus preparighi. Iu sagha homo diris: preparighu bone, faru vian plejeblon kaj poste jam ne pensu pri tio, ne timu anticipe. Tre sagha konsilo, sed mi pensas, ke mi faras tute male: ne preparighas, nur timas...

Sed kion oni povas fari? Kiam venas kataklismo, oni devas agi efike en tre mallonga tempo, savi sin mem, savi aliajn, savi tion, kio estas plej grava.  Sed kiel decidi, kio estas la plej grava?  Kiel savi aliajn kaj samtempe mem resti savita?  Mi sentas min perdita kiam mi pensas pri tio. Tial mi kutime simple ne pensas. Kaj tamen mi ja konscias, ke mi vivas sur malcerta tero...

2 Komento(j) / Aldonu komenton

17-6-2008

10:21 AM (117 days, 21h, 29min ago)

Prioritatoj

Kiom da tempo pasis ekde la enskribo, en kiu mi promesis baldau skribi?... Pardonon!!
Kiam nenio interesa okazas, ne estas pri kio skribi. Kiam okazas tro multe - ne estas kiam skribi... Mi havas diversajn ideojn pri tio, kion mi volus skribi chi tie, sed chiam estas io pli urgha por fari, ech se ne tradukado, do respondado al e-poshtoj. E-poshtoj chiam estas atendataj de iu, sed enskriboj chi tie... mi ne scias.

 

0 Komento(j) / Aldonu komenton

28-5-2008

3:54 AM (138 days, 3h, 57min ago)

Floroj

Pardonon, ke mi ne skribis tiom longe!   Mi certe baldau iom pli ofte skribos chi tie, bv. ne chesi la vizitadon!

Kaj dume bonvolu vidi mian florgalerion!

0 Komento(j) / Aldonu komenton

11-4-2008

11:27 AM (184 days, 20h, 24min ago)

Anonco pri komentoj

  • Humoro:

Finfine ankau tiu chi paca, trankvila hejmpagho estis atakita de spam-robotoj. Mi antaue plendis, ke mi ne ricevas multajn komentojn - nun mi ricevas dekojn da ili chiutage.  La temo estas chiam la sama: "free ringtones"
Dank'al la filtrilo de spamoj ne chiuj el tiuj "pseudkomentachoj" estas aperigataj, sed mi mem poste devas kontroli chiujn kaj forjheti. Ankau mia poshtkesto plenighis de anoncoj pri novmetitaj komentoj, tiel, ke mi devis rezigni tiun servon.  Pro tio mi antaupardonpetas, se mi de nun ne tuj rimarkos kaj respondos al viaj komentoj!
Estas tre ache, ke ekzistas iuj, kiuj tiamaniere trudas siajn nevolajn servojn. Mi timas, ke se tio dauros, mi devos translokigi mian Noktolibron al alia loko...

0 Komento(j) / Aldonu komenton