
Mi ne estas konvinkita pri la senco de surreta taglibro. Se oni skribas nur faktojn, neniu interesighas. Se oni skribas nur emociojn, neniu komprenas. Se oni skribas ambau, oni malkashas chion al chiuj... Se oni skribas en surreta taglibro ne honeste, ne por si mem, konsiderante chiam, kion aliaj pensos pri tio, tiam iusence oni kreas sian bildon por aliaj, sed kiel registrajho de la propra vivo tio ne tre valoras. Se oni skribas por si mem, kaj tamen ne volas malkashi chion al eksteruloj, la taglibro farighas shifro, aro da misteraj enskriboj kompreneblaj nur al la autoro... Surretaj taglibroj estas sensencaj!!!
Kaj... tamen se mi rememorigas, kio estas plej ofte malfermataj de mi hejmpaghoj, tio ja estas taglibroj de miaj geamikoj! Mi malfermas ilin chiutage kaj legas kun granda intereso... Do?... Chu tamen taglibroj havas kialon por ekzisti?...
Kaj do mi finfine ankau malfermas ion similan... Mi ankau skribos foje faktojn, foje emociojn, foje honeste, foje mistere, foje por si mem kaj foje por aliaj... Mi skribos malregule kaj nur tiam kiam mi emas, en la lingvo en kiu mi volas kaj ne zorgante, chu io estas interesa por aliaj au ne!! Se vi akceptas tiujn kondichojn, vi chiam estas bonvena chi tie!!!
Aha, kaj kial "Noktolibro"? Nu, kaj kiam oni kutime skribas taglibrojn - nokte, chu ne? Nokte oni estas plej honesta, chu vi ne trovas? Do tial. Kaj ankau pro tio, ke mi volas esti alia de aliaj!
you...come see me! Have a wonderful weekend!
Tian titolon havis sciencfikcia esperanta libro, kiun mi iam legis, kaj kiu tre plachis al mi. Tiam mi tamen ankorau ne sciis, ke mi mem iam vagos tra la dimensioj... 
Kiel fartas homo, kiu ene de kelkaj tagoj ektrovas sin en komplete diferencaj chirkonstancoj? Kvazau subite transprenus la vivon de iu alia? Kaj tamen bone scias, ke tio ankau estas ties vivo?
Chu ri bezonas foje kontroli spegulon por vidi, chu ri ankorau estas ri?...
Tamen ne estas tiel malfacile. Se vi iam havis kutimon legi kelkajn librojn samtempe, vi povas pli malpli imagi la senton. Oni reprenas la momente lasitan libron kaj kvankam dum la unuaj kelkaj momentoj oni bezonas reorientighi pri tio, kio okazas, tamen poste oni legas tiel, kvazau oni tute ne pauzus. Nur pensoj forvagas foje al la aliaj libroj malhelpante koncentrighon pri la nuna...
La vivo plu kuras, kuras. Ne estas tempo por enui. La notkajero por la proksima estonteco estas plenigita, feliche ankau pere de multaj ghojigaj aferoj. Mi bezonas nun zorgi la sanon, ghi estas tre grava en okupita tempo. Indus viziti kelkajn kuracistojn sed mankas tempo kaj precipe emo... nu, mi vidos. Kaj, jes, mi devas sufiche ripozi kaj pli saghe manghi, hai, hai.